Het is nu woensdagavond en nog steeds kan ik nauwelijks geloven hoe ik mijn 10 km afgelopen zondag heb afgewerkt in een tijd van 29:51 min. Oke, ik voelde mij sterk en had een goede voorbereiding gehad. Maar dat ik sub 30 zou gaan in mijn eerste serieuze 10 km race had ik niet durven dromen.

Vooral de manier waarop verbaas ik mij nog het meeste over. Ik had mij voorgenomen ietwat behoudend te vertrekken met een doorkomst rond 15:15-15-20. Eerste kilometer ging hard in 2:52, maar kostte mij niet veel moeite. Vervolgens wel iets gaan temporiseren met een kilometer van 2:59. Hierna volgde ‘de heuvel’, een behoorlijk pittige klim van zo’n 600m lang. Dit zorgde voor een 3:10 kilometer wat uiteindelijk resulteerde in een doorkomst van 15:05 op halverwege.

Eigenlijk vanaf kilometer 4 liep ik al grotendeels op kop van het groepje waarmee ik liep. Zo nu en dan pakte iemand anders over. Ik had verwacht bij 6 kilometer het wel zwaar te krijgen, maar dit was niet het geval. Ik zette een versnelling in en liep het gat dicht met de groep voor ons (oa. Edwin de Vries en Ronald Schroer). Hier heb ik 2 minuten in het groepje gezeten, waarna ik mijn tweede versnelling in zette en ook bij dit groepje probeerde weg te lopen. Nu kreeg ik wel een aantal jongens mee in mijn rug. Bij kilometer 8-9 begon ik het voor het eerst echt zwaar te krijgen. Nu was het overleven en zo min mogelijk te verliezen. Ik wist dat ik op weg was naar een mooie tijd, maar eigenlijk had ik weinig tijd om hierover na te denken.

De laatste bocht naar de finish, nog zo’n 400 meter te gaan. Alles eruit en dit lukte. Mijn 1500 m snelheid kwam hier goed van pas en ik wist nog 4 jongens in de laatste meters te passeren. Helemaal gesloopt en verbluft kwam ik over te finish. WAT een race!

Helaas werd ik de dag na de wedstrijd ziek. Flink balen, maar na zo’n race is je weerstand laag en wordt het risico hoog dat je virus oppakt. Nu uitzieken en hopelijk op tijd weer in vorm voor het NK cross volgende week!

Zie strava bestand hier

X